Dreadlocks--- Juan Carlos Taverna

I feel alive! Yes, I am! Konti nalang susuko na ko.. Pero buti at sinubukan ko parin.. So ano nga bang nangyari? Ngayon nalang ako ulit ngumiti ng ganito At daig ko pa pakiramdam ng nanalo sa lotto O sabihin na natin na ganito siguro ang pakiramdam ng manalo sa lotto? January 17, 2014 Friday Nakatambay ulit ako kila Meg after shift.. Morning shift na kami parehas.. Kwentuhan and foodtrip.. Dapat today, Saturday balak namin pumunta kila Jc.. Actually kahapon (January 17) Gusto ko sanang pumunta dun kahit na di ko alam kung makikita ko ba sya.. Balak ko na nga syang kidnapin.. Pero hindi naman literal na kidnap.. Dadalhin namin sasakyan ni Ace Punta ng Ugong Pag nakita namin sya, kakausapin sya ni Meg Papapuntahin sa sasakyan Pero di nya alam na andun ako Tapos ipapasok namin sya sa sasakyan sabay alis Magpapakalayo kami para kausapin nya ko Pero syempre hindi nangyari yun At takot din naman ako na gawin yun Lalo syang maiirita sakin pag ginawa ko yun Anyway may maganda namang nangyari l...

Late post.. May ginawa na naman kasi akong kabaliwan... Nung January 4, 2014 Saturday... Hindi ko na din alam kung bat ba baliw na baliw ako ng sobra para lang makausap sya.. Eh ayaw nga nya kong kausapin Ni marinig pa nga lang pangalan ko ayaw na nya... Tangina lang di ba? Putangina lang talaga... Hindi ko na alam anong mararamdaman ko sa sarili ko Malulungkot ba ko Magagalit Maiirita Maaawa... Gusto ko na din palitan ng background music tong blog na to Punyeta.  So ano nga bang ginawa ko nung January 4? Ano pa ba? Nagpunta ng putang inang Pasig, sa Ugong. San pa ba? Nagbakasakali na makita sya at makausap... Nakakapagod palang maghanap ng taong ayaw magpakita Ang dami ko ng napagtanungan pero walang nakakakilala sa kanya... At ang laki ng Ugong, pota. Galing pa ko ng office nun dahil night shift pa ko nun Dumerecho agad sa kanya pahinga lang ng konte kila Meg Kasama ko si Meg na naghanap Tinawagan pa namin Pero ayaw makipagus...

Malungkot ang simula ng week na to para sakin... Bakit? May iba pa bang dahilan? Sya ang iniisip ko... At mukhang hindi pa nga sya maaalis sa utak ko hanggang ngayon... Hindi naman kami at lalong hindi naman nya ko nagustuhan kahit konti Pero ako hindi ko din malaman sa sarili ko kung bakit ganito... Sabi sakin ni Meg dahil sa hindi ko nakuha gusto ko... Ang gusto ko lang naman mapalapit kay Jc... Yun lang naman ang gusto ko... Pero ngayon ang gusto ko makita at makausap sya.. Hindi ko alam kung itetxt ko pa ba sya ng Happy New Year o tanggapin ko nalang na kelangan ko ng tumigil... Alam ko naman kung anong gagawin ko pero ayoko lang gawin... Hindi naman ako masaya na nandito ko sa ganitong sitwasyon... Umaasa parin ako na tong blog na to madudugtungan ng tungkol sa kanya... Pero mukhang malabo na nga to... Pinaalala ulit sakin ni Meg na sasamahan nila ko na hanapin sya sa Saturday or technically Sunday na yun baka kasi madaling araw na kami maghanap... Pano pag nakita n...

Gising pa din ako hanggang ngayon.. Ikaw ba naman matulog mag hapon Hindi parin pala ko kumakaen. Imortal ampota.. Mamaya maya nalang Tinatamad pa kong lumabas para kumaen... Pag talaga nalulungkot ako lagi nalang akong nagkukulong sa kwarto Its like I dont want any interaction from the outside world... Kaharap ang laptop at cellphone Sa kapangyarihan ng internet Pakiramdam ko gumagaan ang pakiramdam ko pag nakikita ko mga pictures ni Jc.. Pag binabasa ko ulit mga txt nya from the beginning Sumasaya ko.. Tapos malulungkot bigla dahil hindi ko na sya makakausap... Gusto kong malaman kung anong iniisip nya.. Gusto kong malaman kung anong nararamdaman nya... Hindi ko makalimutan yung last kong tawag sa kanya Halatang nabadtrip sya narinig pa lang nya pangalan ko at binabaan ako ng phone Ang sakit nun... Sabi sakin pag talagang ayaw sayo ng lalake kahit na alam nyang gusto mo sya hinding hindi ka nya kakausapin at mababadtrip sya sayo... Wag ka ng umasa na kakausapin ka pa...

Nakakatuwang iedit tong blog na to.. Ngayon lang ako nagkaroon ng oras na iedit Lagi ko din kasi nakakalimutan Lahat ng pictures dito hindi sakin Kung sino ka man na kinuhanan ko ng pictures na to Pasensya na at sorry at MARAMING MARAMING SALAMAT sa pictures! Kahit wala akong paalam.. Wala kasi akong makuhanan ng pictures ni Jc... Naging masaya din ako ng makita ko tong mga pictures nya... Thank you!

Tulog na naman ako maghapon ngayong araw na to.. Pati kagabi tulog din at nakalimutan ko ng kumain.. Wala din akong gana.. Baka maya maya magutom na din ako.. Nang malaman ko kung ano talaga totoong fb ni Jc na hindi naman talaga deactivated Inadd ko mga friends nya.. Mostly sa mga na add ko taga Sykes... Meron din taga NCO... Shit I remember nung April 2012 yung kasabay ko mag apply inaya ako mag apply sa Sykes Pero ayoko.. Sana pala nag apply na din ako noon don edi sana nag karoon ng chance na makilala ko sya... Anyway going back... Inaccept agad nung 2 friends nya yung friend request ko... Isang taga NCO at isang taga Sykes... Una muna yung taga NCO Chineck ko yung mga albums nya Nung may nakita kong title na Team Building, naisipan ko tignan Andun si Jc.. That was way back 2009 Hindi pa sya nakadreadlocks nun At ang haba ng buhok nya, manipis nga, yun din sinabi nya sakin... Ang dami ng pictures at meron yung mga nakakatawa itsura nya Medyo gumaan pakiramdam ...