Dreadlocks--- Juan Carlos Taverna

I feel alive! Yes, I am! Konti nalang susuko na ko.. Pero buti at sinubukan ko parin.. So ano nga bang nangyari? Ngayon nalang ako ulit ngumiti ng ganito At daig ko pa pakiramdam ng nanalo sa lotto O sabihin na natin na ganito siguro ang pakiramdam ng manalo sa lotto? January 17, 2014 Friday Nakatambay ulit ako kila Meg after shift.. Morning shift na kami parehas.. Kwentuhan and foodtrip.. Dapat today, Saturday balak namin pumunta kila Jc.. Actually kahapon (January 17) Gusto ko sanang pumunta dun kahit na di ko alam kung makikita ko ba sya.. Balak ko na nga syang kidnapin.. Pero hindi naman literal na kidnap.. Dadalhin namin sasakyan ni Ace Punta ng Ugong Pag nakita namin sya, kakausapin sya ni Meg Papapuntahin sa sasakyan Pero di nya alam na andun ako Tapos ipapasok namin sya sa sasakyan sabay alis Magpapakalayo kami para kausapin nya ko Pero syempre hindi nangyari yun At takot din naman ako na gawin yun Lalo syang maiirita sakin pag ginawa ko yun Anyway may maganda namang nangyari l...

Late post.. May ginawa na naman kasi akong kabaliwan... Nung January 4, 2014 Saturday... Hindi ko na din alam kung bat ba baliw na baliw ako ng sobra para lang makausap sya.. Eh ayaw nga nya kong kausapin Ni marinig pa nga lang pangalan ko ayaw na nya... Tangina lang di ba? Putangina lang talaga... Hindi ko na alam anong mararamdaman ko sa sarili ko Malulungkot ba ko Magagalit Maiirita Maaawa... Gusto ko na din palitan ng background music tong blog na to Punyeta.  So ano nga bang ginawa ko nung January 4? Ano pa ba? Nagpunta ng putang inang Pasig, sa Ugong. San pa ba? Nagbakasakali na makita sya at makausap... Nakakapagod palang maghanap ng taong ayaw magpakita Ang dami ko ng napagtanungan pero walang nakakakilala sa kanya... At ang laki ng Ugong, pota. Galing pa ko ng office nun dahil night shift pa ko nun Dumerecho agad sa kanya pahinga lang ng konte kila Meg Kasama ko si Meg na naghanap Tinawagan pa namin Pero ayaw makipagus...